De Satiricus Uitgeverij

Indipendenza heeft ook een eigen uitgeverijtje: De Satiricus Uitgeverij…

Een piepklein uitgeverijtje. Niet eens een eigen site. Wel een uitgeverijtje met hart en ziel.

We willen boeken aanbieden van eigen bodem, waar geen concessies aan ‘de markt’ zijn gedaan, en die complete vrijheid geven aan de auteur. Slow Literature noemen ze dat ook wel.

Dat betekent: weinig boeken uitgeven. Alleen als we het echt bijzonder én eigenzinnig én fantastisch én boeiend genoeg vinden. De boeken die we uitbrengen, zijn verzorgde titels waar uitgever en schrijver voor honderd procent achter staan. Liever twee of drie mooie boeken in de hand, dan een zwerm bestsellers in de lucht. Rijk word je toch niet in dit vak dus dan kun je net zo totaal eigenzinnig zijn in je aanpak.

Belangrijkste kenmerken van boeken die bij De Satiricus Uitgeverij worden uitgegeven: ze zijn eigenwijs én grappig. Natuurlijk zijn ze ook fantastisch en enerverend en waar-voor-je-geld en gepassioneerd en relaxed om te lezen in een schommelstoel, maar bij belangrijkste kenmerken moet je het altijd bij maximaal twee houden, is mij verteld.

Waarom dit soort boeken? Zie het als een reactie op de versaaiing en versuffing van de literatuur sinds… sinds heel lang. Er zijn zoveel bloedeloze boeken. Niet zo eigenzinnige schrijvers en uitgeverijen vinden zichzelf interessanter dan het publiek waar ze eigenlijk voor moeten doen. Ze zitten in de literatuur voor hele rare dingen. Zoals zemonnies; eigendunk (je moet een boek hebben geschreven); trots van vader en moeder (‘Goed zo, zoon, nu ben je ook geslaagd, iets minder geslaagd dan je oudere zus, maar toch wel wat meer geslaagd dan je neef’); omdat het goedkoper is dan therapie; of voor respect van vrienden (‘Wow, je derde roman al, ik moet nog steeds debuteren.’). Maar niet waar je wel voor in de literatuur moet zitten (lees dit met de stem van Idris Elba): de passie voor iets bijzonders!

Literatuur is dood.

Ja, wow, dat is even een sombere waarheid, en ook bloedernstig en out of character ineens, maar neem het maar aan van iemand die ruim tien jaar bivakkeerde in een boekhandel. Boek is handel. Verkopen is belangrijker dan iets nieuws maken.

Hoe brengen we de prozapatiënt dan weer terug tot leven? Door de persoonlijkheid terug te laten keren in de literatuur. Een persoonlijkheid met een eigen visie, eigen wensen, eigen gedachten. Nul concessies! Nul commerciële overwegingen! Nul ‘het moet maar want de kachel moet roken’ mentaliteit! Al die stomme dingen van de romanindustrie gooien we het raam uit (en meteen dingen als twitter en facebook en tiktok, waarvan ik niet weet wat het is, maar het klinkt stom) en we houden maar een ding over: pure passie.

Boek 1: Het antitoerismeboekje

Ons eerste boek is in 2014 uitgegeven en heet Het Antitoerismeboekje (isbn 9789402121377).

Nadat de boekenmarkt jarenlang overstelpt werd met literaire thrillers was het belangrijk dat er ook een keer een literaire komedie uitgegeven werd. Dat is dit boek. (Lees dit in de chocoladeletters van De Telegraaf:) Dit is de eerste literaire komedie die in dit land is uitgegeven. Is het niet zo? Bewijs mij maar het tegendeel!

Het boek pint zich niet vast op een bepaalde stijl, vorm, of iets anders wat je kunt leren op de schrijfvakschool. Het boek is simpelweg uniek. (Goed, ik heb het zelf uitgegeven maar als iemand anders het had uitgegeven had ik ook gezegd dat het uniek was, alleen nog net niet zo uniek als de boeken die ik zelf uitgeef, net ietsje minder uniek, het scheelt niet veel, maar toch ietsje ietsje uniekheid waardoor het niet zó uniek is.)

De schrijfstijl bevat duidelijke invloeden van humoristisch schrijvers als Raymond Queneau, Vladimir Vojnovitsj en Nikolaj Gogol. Ken je ze nog niet? Leer ze kennen! Je zal er geen spijt van krijgen.

Waarom schrijft de Nederlandse pers er niet over hoor ik u zeggen? Omdat de komedie in ons land… Och, lastig onderwerp. Laten we het zo zeggen: in ons land houdt men niet echt van fantasie en humor. Waarom niet? Wist ik het maar! Waarom zijn de bananen krom? Waait de wind altijd in je gezicht? Kent iedereen nog steeds Fred Emmer? Is een strijkplank nog steeds zo’n onhandig ding?

Laat je daardoor niet kisten! We hebben die enorme artikelen van literaire betweters helemaal niet nodig! Literaire vernieuwing gebeurt altijd in een klein hoekje, nooit via opgeblazen artikelen in een krant.

Je kunt het boek gelukkig direct kopen via Bol.com (klik op de cover), Bruna, Amazon, Van der Velde Boeken en Hebban.nl. Waarom Van der Velde Boeken? Omdat ze in Friesland lieve mensen hebben werken met hoogst ontwikkelde smaak.

Liever lenen? Vraag het bij de bieb. Het staat op hun site dus je zou zeggen dat ze het dan ook voor je hebben. Anders kun je even staren naar het mooie plaatje.

O ja, er is een of ander boek van een andere schrijver verschenen, dat ook een satire is op toerisme… Helaas pindakaas voor iedereen die dat hoogst origineel noemde: dat is vier jaar uitgegeven na dit boek. Vier jaar! En is bovendien veel dikker en minder grappig (en dat zeg ik niet alleen omdat ik dit heb uitgegeven, of misschien toch wel, maar wat maakt dat uit).

antitoerismeboekje-cover

Is het een komedie? Is het een roman? Of een reisverhaal? Of een fantasierijke satire? Het Antitoerismeboekje is overstijgt alle genres: het is een swingende literaire komedie. Eindelijk een boek waar je naar hartelust om mag lachen! In deze satire op reizen maakt een groep van zes prijswinnaars een busreis door Europa. Pia, Marcel, Bill, Rosa, Otto, Ella en Grygorz, de chauffeur van de bus, staan onder leiding van Lars. Allen staan op een kruispunt in hun leven. De reis zal ze op dat kruispunt een essentieel duwtje geven.

Boek 2: Het lef van Altman

Het tweede boek, in 2015 uitgegeven, heet Het lef van Altman (isbn 9789402123777).

Dit zijn filmessays door mijzelf geschreven, uit de periode dat ik werkzaam was voor het Vlaamse filmmagazine Planeet Cinema. Te koop via onder andere Bol.com (klik op de cover), de Theaterboekwinkel, Amazon, Noordhoff Campuz en De Reyghere. Waarom de Theaterboekwinkel? Omdat ze daar lieve mensen hebben werken met hoogst ontwikkelde smaak.

  lef_van_altman_cover

Het boek pretendeert een heleboel niet te zijn. Geen essaybundel, geen verzameling recensies, geen filmencyclopedie, geen bundel anekdoten, geen boek voor ‘hoe schrijf ik een scenario’.

Wat is het wel? hoor ik de onzichtbare lezer vragen. Het is heel simpel: dit boek bestaat uit vijf jaar intense onderdompeling in de filmwereld van iemand met veel eigenwijsheid en nieuwsgierigheid (ik zelf dus). Dat betekent:

  • reportages over filmfestivals
  • essays over klassiekers
  • obscure films
  • journalistieke stukjes
  • interviews met mensen uit de filmwereld
  • grappige invalshoeken (films over presidenten, kunst, economie)

Staan deze stukken ook voor nop online? Ja natuurlijk staan ze dat. Voor nop is nog zelfs goedkoper dan zelfs € 0,01 en dus snap ik wel als lezers niet die moeite willen nemen. Online is zelfs uitgebreider. Ik heb niet stilgezeten sinds dit boek verscheen. Maar niets is te vergelijken met deze 5 jaar intense onderdompeling, waarbij er weinig anders was dan film en filmgezelligheid. Daarna stond kunst op Plan A en kwam film op Plan B. Dit boek sluit dus een periode af en is daardoor uniek. Er is geen vergelijkbaar boek over films te vinden in de Nederlandse filmprozageschiedenis! Daarvoor durf ik mijn hand wel in het vuur te steken (wel graag onder doktersbegeleiding).

Het boek gaat over alles in alle denkbare stijlen maar daardoor is de kans alleen maar groter dat er iets voor je bij zit (oeh, cursiveringen zijn altijd heerlijk krachtig). Je kunt beter een boek kopen waarvan 20% je aanspreekt dan een boek waarvan 100% leek aan te spreken, maar waar bij nader inzien je maar 0% aanspreekt (zelfoverschatting, iedereen heeft er wel eens last van).

Moet je het daarom kopen? Het leuke is, vind ik zelf, juist die de afwisseling waarmee je een goed beeld krijgt van wat film allemaal inhoudt. En natuurlijk is mijn schrijfstijl verslavend prettig om te lezen (en dat zeg ik niet alleen omdat ik dit zelf heb geschreven, of misschien toch wel, maar wat maakt dat uit). Er zijn heel veel andere boeken over film maar die hebben meestal 1000 recensies (alsof iemand dat gaat lezen), of zijn biografieën (ik ken die acteur amper), of zijn kakkisjieke essays over Kieslowski, Tarkovski en Menovski (hier staat een nepnaam tussen), die ook mooi zijn, maar de filmwereld is veel meer dan die paar grote auteurs.

Waar is de lichtvoetigheid, variatie, speelsheid – de auteur die zichzelf niet al te serieus neemt? Wie bedenkt er een cursus economie via films en documentaires (die de geleerden van universiteiten in een reactie officieel ‘flauw en ongeloofwaardig’ hebben gedoopt)?

Bestaat er zoiets als een Japanse komedie? Zijn films aan het veranderen in documentaires? Kun je lekker eten op het Food Film Festival? Zijn architectuur en filmfestivals een goede combinatie? Wat staat er op het filmmenu van de Chinese filmbezoeker? In dit boek staan reviews, filmfestivalverslagen en essays. Van Enfants du Paradis tot modern Grieks absurdisme, van films over huurmoordenaars tot het verborgen meesterwerk van Orson Welles. Luchtige schrijfstijl, eigenwijze meningen, interessante vraagstukken. Inclusief alle edities van Camera Obscura, waarbij in iedere aflevering drie onontdekte pareltjes van de filmgeschiedenis worden afgestoft.

Boek 3: Is er nog niet…

Voorlopig hebben we nog geen nieuwe publicatie klaarstaan. Hopelijk, als alles meezit, kunnen we in 2020 onze derde titel presenteren. Waar het van af hangt? Van zoveel zaken dat het geen zin heeft om ze hieronder op te sommen.